Święty Roch urodził się we francuskim mieście Montpellier. W literaturze podaje się datę urodzin jako 1295 rok lub lata 1345-1350.  Roch był synem rządcy Montpellier, pochodził więc jak na ówczesne czasu z bardzo zamożnej rodziny. W wieku 19 lat Roch stracił oboje rodziców, w owym czasie podjął decyzję o sprzedaży znacznej części majątku i wyjazdu do Rzymu.

We włoskim miasteczku Acquapendente zastała go epidemia dżumy. Tam w miejscowym szpitalu opiekował się zarażonymi. W Rzymie spędził 3 lata, gdzie Bóg przez jego osobę dokonał wielu cudownych uzdrowień. Podczas powrotu do Francji, Roch przebywał w mieście Piacenza, gdzie zaraził się panującą wówczas dżumą. Nie chcąc narażać innych, ukrył się w pobliskim lesie, gdzie według przekazów miał odnaleźć go pies, który przynosił mu pożywienie. Po dłuższym pobycie w odosobnieniu Roch został uzdrowiony. Wówczas udał się w drogę powrotną do Francji, niestety na granicy został uznany za włoskiego szpiega i w tracony do więzienia. Nierozpoznany przez nikogo zmarł w roku 1327 lub 1377.

Wieści o uzdrowicielskim wstawiennictwie Rocha szybko szerzyły się po Europie. Ludzie przyzywali jego wstawiennictwa w okresie największej zarazy. W Polsce kult Rocha rozprzestrzenił się już w XV wieku. Wówczas obok świętego Sebastiana, Roch stał się patronem chroniącym od zarazy. W tym czasie w Wenecji i Rzymie powstawały bractwa jego imienia. W Rzymie papież Aleksander VI wystawił ku jego czci kościół, papież Pius IV ufundował szpital, oddając go bractwu św. Rocha (1560). W szerzeniu kultu pomogli franciszkanie ponieważ był tercjarzem franciszkańskim. Papież Pius IX ogłosił św. Rocha patronem Montpellier. W 1585 papież Grzegorz XIII umieścił jego imię w Martyrologium Rzymskim. Powstała rodzina zakonna rochici. Wiele miast nosi nazwę na cześć świętego. Wybudowano tysiące kościołów i kaplic ku jego czci.

Święty Roch jest patronem Montpellier, Parmy, Wenecji, aptekarzy, lekarzy, ogrodników, rolników i szpitali oraz brukarzy i więźniów. Na ziemiach polskich czczony był przede wszystkim jako patron chroniący od zarazy, stąd w epoce staropolskiej były mu poświęcone liczne ołtarze, figury i kapliczki; opiekun zwierząt domowych, Patron Centrum Rehabilitacji w Łomży.